اما سر عمل دوم : به جهت آنكه چون وزن دواى اول به قدر دو شربت است و عدد طسوج آن بيست و چهار است و وزن دواى دوم به قدر سه شربت است و عدد طسوجات آن دوازده است و وزن دواى سيم نيم شربت است و عدد طسوجات آن پنج است و همچنين تا آنكه عدد شربات كه دوازده و نيم است ، عدد طسوجات آن نود و هفت است . و شكى نيست كه بعد از امتزاج ادويه مفرده و معجون شدن آن‌ها قدر شربت در همه آن به يك نحو مىشود و چون عدد شربات مفردات دوازده و نيم بود بايد معجون به دوازده و نيم قسمت شود كه هر قسمتى از آن يك شربت باشد و چون نود و هفت بر دوازده و نيم قسمت كنيم يك قسم به هم مىرسد كه هشت است به اندكى كم ، زيرا كه همچنان كه مذكور شد نسبت مقسوم به مقسوم‌عليه چون نسبت خارج است به واحد . پس چون نود و هفت كه مقسوم است هشت برابر دوازده و نيم است به قليلى كم ، بايد خارج قسمت نيز به همين نسبت باشد با واحد ، لهذا هشت طسوج خواهد بود به اندكى كم . منبع : مشكلات العلوم ، ملا محمد مهدى نراقى ، رويه 230 .